Van alle autoplannen uit de Miljoenennota is de greentimerregeling de enige die speciaal voor elektrische auto’s is bedacht. Het is ook de enige waar je voorlopig niets aan hebt, want hij begint pas in 2029. Toch is het goed om nu te weten hoe hij werkt, want hij bepaalt straks wat er met de tweedehandsmarkt gebeurt.
Wat de regeling inhoudt
Een greentimer is een volledig elektrische auto van vijf tot acht jaar oud die zakelijk wordt gereden, in lease of in eigendom. Voor zo’n auto geldt vanaf 2029 een verlaagd bijtellingstarief van 14 procent in plaats van het gewone tarief. Dat verlaagde tarief geldt maximaal drie jaar per auto en staat gedurende die periode vast. De regeling loopt van 2029 tot en met 2032; de laatste groep greentimers rijdt daarna nog door tot 2035. AutoWeek berichtte er dinsdag over, en de opzet staat ook in het Miljoenennota-overzicht.
De leeftijd wordt gerekend vanaf de datum eerste toelating, dus vanaf het moment dat de auto op kenteken kwam en niet vanaf het moment dat jij hem krijgt.
Voor wie hij niet is, is minstens zo belangrijk. Rijd je privé, dan heb je met bijtelling niets te maken en dus ook niet met deze regeling. Rijd je zakelijk in een auto die ouder is dan acht jaar, dan valt die weer onder het gewone tarief: er is geen aparte regeling voor oudere elektrische auto’s. En een plug-in hybride telt niet mee, het moet een volledig elektrische auto zijn.
Wat het per maand scheelt
Vanaf 2028 betaal je voor een nieuwe elektrische auto van de zaak 22 procent bijtelling over de catalogusprijs. Een greentimer zit daar met 14 procent ruim onder. Reken het eens door op een auto die nieuw 40.000 euro kostte. Bij 22 procent is de bijtelling 8.800 euro per jaar, bij 14 procent 5.600 euro. Dat scheelt 3.200 euro aan bijtelling per jaar, oftewel ongeveer 267 euro per maand.
Let op: dat is het bedrag dat bij je inkomen wordt opgeteld, niet wat je overhoudt. Wat je netto merkt hangt af van je belastingtarief, en dat is grofweg een derde tot de helft van dat verschil. Het gaat dus om tientallen euro’s per maand, niet om honderden. En de grondslag blijft de oorspronkelijke catalogusprijs, niet de veel lagere dagwaarde van een auto van zes jaar oud. Dat is precies wat de youngtimerregeling zo aantrekkelijk maakte en wat hier bewust niet gebeurt.
Waarom het kabinet dit doet
In een ambtelijke verkenning van juni 2026 staat het probleem helder beschreven: ongeveer 15 tot 20 procent van de elektrische auto’s van vijf à zes jaar oud wordt geëxporteerd, tegen circa 3 procent van de benzineauto’s van dezelfde leeftijd. Dat zijn auto’s die hier met fiscale kortingen op de weg zijn gekomen en die daarna verdwijnen, precies op het moment dat het leasecontract van zestig maanden afloopt.
De greentimerregeling moet die auto’s een tweede zakelijk leven geven, zodat ze pas na acht jaar naar de particuliere markt gaan. Dan zijn ze verder afgeschreven en dus goedkoper. In diezelfde verkenning stonden nog twee details die het wetsvoorstel nog moeten halen: een grens van 65.000 euro op de oorspronkelijke catalogusprijs, waarmee de duurste auto’s buiten de regeling vallen, en een tarief dat na de eerste jaren naar 15 procent gaat.
Waarom je er nu nog niets aan hebt
Drie redenen. De regeling begint in 2029, het parlement moet nog stemmen over het hele Belastingplan, en de auto’s die in 2029 in de regeling passen zijn nu net nieuw geleverd. Wie in 2029 een greentimer wil rijden, kijkt naar een auto die in 2024 op kenteken is gezet.
Voor particulieren zit er bovendien een keerzijde aan. Elke ex-leaseauto die de zakelijke markt nog drie jaar langer vasthoudt, is een auto die niet in de tweedehandsadvertenties belandt. Op korte termijn maakt dat het aanbod krapper, op lange termijn zou het aanbod juist goedkoper moeten worden. Ik zou er mijn aankoopplannen niet op aanpassen: een regeling die pas over drie jaar begint en die nog door twee Kamers moet, is geen reden om nu te wachten.
Wat er verder in de plannen staat over accijns, youngtimers en de heffing op zakelijke benzineauto’s, staat in het overzicht van alle autoplannen. De regeling die je wel dit jaar in je portemonnee voelt, is de pseudo-eindheffing.
