Over de nieuwe Dacia Spring wisten we tot nu toe vooral wat er op papier staat. In september schreven we bij de onthulling al wat je krijgt en of je beter kunt wachten, en in oktober welke uitvoering je het meeste oplevert. Wat ontbrak, was het antwoord op de vraag die er voor een kopersauto echt toe doet. Hoe rijdt hij? AutoWeek reed hem en publiceerde op 13 november 2026 de eerste uitgebreide test. Het oordeel is opvallend stellig. De nieuwe Spring is volgens het blad op elk punt zoveel beter dan zijn voorganger dat Dacia hem eigenlijk een andere naam had moeten geven.
Waar de oude Spring tekortschoot
Om te begrijpen waarom dat oordeel telt, moet je weten waar de Spring vandaan komt. De eerste generatie was in feite een Renault Kwid, een auto die bedoeld was voor Zuid-Amerika, Zuid-Afrika en India. Toen hij in 2021 naar Nederland kwam, was er geen echte concurrent in zijn prijsklasse, en dus verkocht hij hier behoorlijk aan mensen die zo goedkoop mogelijk elektrisch wilden rijden.
Je merkte alleen wel waarom hij zo goedkoop was. AutoWeek vat het samen als blikkig, met een slechte wegligging en een remweg waar je niet vrolijk van werd. Het was een auto die je kocht ondanks het rijden, niet erom.
Wat de test laat zien
De nieuwe Spring staat op dezelfde techniek als de nieuwe Renault Twingo, het platform dat ook onder de Renault 4 en 5 ligt. Hij is daardoor 18 centimeter breder en 15 centimeter langer geworden, met 7 centimeter extra wielbasis. Het gewicht gaat van bijna 1.000 naar rond de 1.200 kilo. Dat klinkt als een nadeel, maar AutoWeek schrijft dat een gewichtstoename zelden zo positief heeft uitgepakt.
Het grootste verschil zit in het onderstel. Binnen een kilometer merkte de tester hoeveel volwassener de auto is. Hij is comfortabel zonder week te zijn, stuurt licht maar direct en reageert lineair op het gaspedaal. Ook over de regeneratie, de tractie en het gedrag van de carrosserie was er geen moment ergernis. Op de snelweg blijft de wegligging goed, al moet je van een tussensprint boven de 100 km/u niet te veel verwachten.
De motor levert 82 pk. De sprint naar 100 km/u duurt 12,1 seconden, wat op papier langzaam is, maar tot 80 km/u noemt AutoWeek de Spring niet traag, dankzij het koppel dat er meteen is. Voor een auto die vooral in en rond de stad rijdt, is dat het bereik dat telt.
Binnenin en de kleine ergernissen
De cockpit blijft basic, maar Dacia kiest net als bij de benzinemodellen voor robuust in plaats van goedkoop. Er zijn handige vakken voor je telefoon en spullen, en links van het stuur zit de knop waarmee je in één keer de bemoeizuchtige rijhulpsystemen uitzet. Airco is altijd standaard. De achterbank biedt voor dit segment verrassend veel hoofd- en beenruimte, en de kofferbak van 337 liter noemt AutoWeek heel redelijk. Een frunk van 18 liter voor de laadkabel kun je er tegen meerprijs bij nemen.
Er zijn ook minpunten. De versnellingshendel rechts aan de stuurkolom geeft geen feedback, en het multimediasysteem werkt volgens de testers met de snelheid van een tien jaar oude laptop. Het grote scherm van 10 inch zit bovendien alleen op de Journey. Geen van die punten is een reden om de auto te laten staan, maar test het scherm wel even zelf bij de dealer als je veel navigeert.
Het laadpunt blijft de valkuil
De accu heeft altijd 27,5 kWh netto, goed voor 250 kilometer volgens de WLTP-norm. Wil je driefasig laden of snelladen met maximaal 50 kW, dan heb je het Power Pack nodig. AutoWeek is daar duidelijk over. Nederlanders doen er volgens het blad goed aan om standaard voor de Journey te kiezen, waar dat pakket al op zit. Stoelverwarming, een losse optie, zouden de testers ook altijd bestellen.
Ik ben het daar volledig mee eens. De instapversie zonder snellaadaansluiting is de kaalste prijs in de folder, maar je koopt er een auto mee die buiten je eigen regio onhandig wordt. AutoWeek verwacht dat 250 kilometer ook in de winter volstaat, maar voor een rit buiten de deur wil je onderweg toch aan een snellader kunnen. Hoeveel kilometer je in een kwartier bijlaadt, lees je in ons stuk over wat snelladen toevoegt.
Spring of Twingo
De logische vraag is of je dan niet meteen de Twingo neemt, die op dezelfde basis staat. AutoWeek vindt het prijsverschil net groot genoeg om de Spring te verdedigen, mede omdat een deel daarvan terugkomt in de restwaarde. Het karakter verschilt ook. De Twingo is volgens het blad gezellig, hip en leuk, de Dacia robuust en praktisch. De Twingo heeft een verschuifbare achterbank, de Spring een grotere vaste kofferbak en de optie op een frunk.
Mijn advies is om je keuze daar te laten vallen waar je hem gebruikt. Wil je vooral een praktische tweede auto die niet opvalt en weinig kost, dan is de Spring de verstandige keus. Vervoer je af en toe meer spullen achterin met mensen erbij, kijk dan naar de schuifbank van de Twingo.
Voor wie is hij nu genoeg?
De oude Spring was genoeg voor wie bijna alleen korte ritten in de stad maakte en weinig eisen aan het rijden stelde. De nieuwe Spring schuift die grens flink op. Met een onderstel dat in een test als volwassen en prettig wordt omschreven, is hij nu ook een serieuze auto voor wie dagelijks een stuk buitenweg of een stukje snelweg rijdt, mits je de uitvoering met snelladen neemt.
Ben je nog in de markt voor een oude Spring met korting, dan zou ik dat na deze test niet meer doen. AutoWeek zegt het ook zo, weeg een ervaring met de vorige Spring op geen enkele manier mee als je de nieuwe overweegt. Twijfel je tussen de nieuwe Spring en andere goedkope elektrische auto’s, dan helpt ons overzicht van de goedkoopste elektrische auto’s van dit moment. Maak in elk geval een proefrit. Dat was bij de oude Spring een reden om af te haken, bij deze is het juist het beste verkoopargument.
